Update: 02-05-10

Nieuws > Releases > Treefrog

Treefrog (v/h Warfrog)

Website


A Few Acres of Snow Auteur: Wallace

release: maart 2011

Dit bordspel voor twee spelers is Martin Wallace's versie van de Canadese oorlogen tussen Groot-Brittannië en Frankrijk. Meer informatie volgt.

London Auteur: Wallace

release: okt 2010

Een bordspel voor 3-4 spelers over de geschiedenis van de Britse hoofdstad, vanaf de vernietigende brand uit de 17e eeuw tot aan het einde van de 19e eeuw. Meer informatie volgt.

Age of Industry Auteur: Wallace

release: juni 2010

Dit bordspel voor 3-5 spelers is gebaseerd op het spelsysteem van Brass, Martin Wallace's toptitel uit 2007. Het dubbelzijdige speelbord toont o.a. Duitsland en Nederland aan de ene kant en New England aan de andere kant. Thematisch draait het nog steeds om industriële ontwikkeling in de 19e eeuw. Het voor Engeland typische netwerk van kanalen is verdwenen en de spelregels lijken her en der wat meer 'gestroomlijnd'. Vermoedelijk is Age of Industry hierdoor wat toegankelijker dan Brass. De aangegeven speelduur bedraagt 90 minuten. Meer informatie: spelregels.

Gettysburg Auteur: Wallace

release: april 2010

Dit bordspel voor twee spelers is Martin Wallace's versie van deze beroemde veldslag uit de Amerikaanse burgeroorlog. Het spelsysteem is gebaseerd op Waterloo. Meer informatie volgt.

Last Train to Wensleydale Auteur: Wallace

release: okt 2009

Last Train to Wensleydale is een treinenspel voor 3-4 spelers over het ontstaan van de spoorwegen in de ‘Yorkshire Dales’. Iedere speler vertegenwoordigt een investeringsmaatschappij die het gebied voor de spoorwegen wil ontsluiten. Het onherbergzame, door grillige dalen verdeelde gebied is een pittige opgave voor iedere bouwer, maar de eigenlijke uitdaging ligt in het winstgevend maken van je investeringen. Er zijn slechts drie dingen die de moeite lonen in Yorkshire: passagiers, kaas en stenen uit de steenhouwerijen. Niet ècht een vetpot, die nog verergerd wordt door een uitgebreide lobby aan spoorweg-tegenstanders, die je door steekpenningen te vriend wilt houden. Je kijkt dus heel scherp waar de aanleg van een lijn de moeite loont zonder te veel geld te kosten. De concurrentie zit niet stil, dus tijdige aanleg is een must. Aan de andere kant is het onderhoud van bestaande trajecten al snel een steeds zwaardere last op je balans, dus als dit mogelijk is, verkoop je je rails aan één van de nationaal opererende maatschappijen. Bovendien het makkelijker èn goedkoper om je treinen en wagons alleen te huren in plaats van zelf te onderhouden – zo kun je elke keer zien wat je vervoeren wilt en betaal je niet meer dan nodig. Last train to Wensleydale maakt gebruik van het systeem van ‘investeringsblokjes’ dat we al van Tinners’ Trail kennen. Die investeringsblokjes gebruik je om te bieden op de resources die je nodig hebt: in dit geval de ‘invloed’ die je hebt om de gewenste dingen gedaan te krijgen. Deze invloed wordt op een aantal ‘sporen’ op het speelbord bijgehouden. Rode en groene punten voor je connectie (letterlijk en figuurlijk) met de grote spoorwegmaatschappijen, bruine punten voor de huur van spoorwegmaterieel en witte punten om de locale overheden te vriend te houden. Heb je met bieden en overbieden je punten voor de ronde verovert (altijd minder dan je wilt en nooit helemaal de juiste), ga je verder met de volgende fases van een ronde: spoorlijnen aanleggen, treinen & wagons huren, passagiers & goederen vervoeren. De ronde wordt afgesloten met de uitbetaling van de winst (na aftrek van onderhoud) en de verkoop van trajecten aan één van de grote maatschappijen. De winst in credits zijn meteen ook de victory points, die op het spelbord worden bijgehouden. Het spel eindigt voor 4 spelers na 4 ronden en voor 3 spelers na 5 ronden. Eerste indruk: leuk en pittig spel met veel nadruk op plannen, calculeren en een scherpe blik op de beurtvolgorde (tekst: Bob).

Steam Barons Auteur: Wallace

release: okt 2009

Een uitbreiding van het bordspel Steam (in Nederland: Stoom). Naast kaarten van het noordoosten van de VS en het noorden van Engeland, bevat deze set nieuwe spelregels en materiaal waarmee je het spel op een andere manier kunt spelen. Steam Barons introduceert een aandelenmarkt, waar je aandelen in spoorwegmaatschappijen kunt kopen en verkopen.

God's Playground Auteur: Wallace

release: okt 2009

Dit bordspel voor drie spelers volgt de roerige geschiedenis van Polen van 1400 - 1700. Iedere speler beheerst een adellijke famile. Elke ronde moeten ze buitenlandse mogendheden trotseren (Teutonen, Zweden, Russen enz.). De spelers bepalen in het geheim in welke provincies ze hun edelen inzetten en hoeveel edelen ze gebruiken om de koning te beïnvloeden. Het aantal edelen in een provincie bepaalt wie er wordt afgevaardigd naar de regering. Edelen maken ook allerlei acties mogelijk, zoals land claimen, legers bouwen en militaire campagnes starten. Het is ook mogelijk om verdragen te sluiten of andere spelers aan te vallen. Het spel draait om het vinden van de juiste balans tussen het verzamelen van winstpunten en de bescherming van Polen.

Automobile Auteur: Wallace

release: juni 2009

Dit economische bordspel voor 3-5 spelers gaat over de auto-industrie aan het begin van de 20e eeuw. De velden op het speelbord tonen verschillende automodellen. Op deze velden worden in klokrichting fabrieken geplaatst (max. drie per veld). Door R&D-punten in te leveren kun je ongewenste velden overslaan. In de fabrieken worden auto’s geproduceerd. Er zijn drie soorten en prijsklassen. De vraag naar elke soort wijzigt elke ronde. Het spel duurt vier rondes. Aan het begin van elke ronde kiest iedere speler één van de zes karakters. Zij bepalen de speelvolgorde en hebben een speciale eigenschap. Ford laat je een fabriek vergroten; Kettering geeft extra researchpunten; Sloan neutraliseert verliespunten; Howard laat je extra auto's verkopen; Durant staat je toe om meteen een nieuwe fabriek te bouwen; Chrysler geeft extra researchpunten en neutraliseert verliespunten. Daarna voert iedere speler drie acties uit. Actiemogelijkheden: fabriek bouwen, autos produceren, researchpunten nemen, dealers plaatsen en fabriek sluiten. Daarna verkopen de speler hun auto’s, via dealers en daarna rechtstreeks. De vraag naar auto’s bepaalt hoeveel je er rechtstreeks kunt verkopen. Met researchpunten of lagere prijzen kun je dit beïnvloeden. Als je geen auto’s kunt verkopen, werkloze dealers bezit of een verouderde fabriek hebt, krijg je verliespunten. Als je hier niets aan doet (door bepaalde karakters of sluiting van oude fabrieken), kost dit je geld. Na vier rondes wint de speler met het hoogste bedrijfskapitaal. 

Eerste indruk: een uitstekend economisch bordspel, dat draait om rekenen en een beetje gokken op de vraagontwikkeling. Je hebt maar 12 acties, die er allemaal toe doen. Het spelsysteem is best pittig, maar blijft toegankelijk en elegant. De Treefrog editie verscheen in juni 2009 op de UK Games Expo in Birmingham. 999 Games komt in augustus 2010 met een Nederlandstalige editie.

Waterloo Auteur: Wallace

release: april 2009

Dit bordspel voor twee spelers is Martin Wallace's versie van deze beroemde veldslag. Dit is het vierde spel in de Treefrog serie, dus zijn alle speelstukken (infanterie, cavalerie en artillerie) van hout. Als je aan de beurt bent, weet je niet precies hoeveel acties je mag uitvoeren. Je tegenstander weet dat wel, maar zal je dit alleen vertellen zodra jouw actiepunten zijn verbruikt. Je weet dus nooit zeker of je jouw plannen kunt uitvoeren, voordat de tegenstander kan ingrijpen. Marcherende infanteristen hebben bijvoorbeeld een serieus probleem als ze een charge van de vijandelijke cavalerie moeten verwerken.

Steel Driver Auteur: Wallace

release: okt 2008

Steel Driver is een treinenspel voor 3-6 spelers. Iedere speler krijgt elke ronde een paar investeringsblokjes. Daarmee bied je in een reeks veilingen (één per maatschappij) op de controle over spoorwegmaatschappijen. Verkrijg je de controle, dan ontvang je een aandeel. De geboden blokjes gaan naar de kas van de maatschappij, die ze gebruikt om spoorlijnen aan te leggen. Hiermee verbinden de maatschappijen steden op het speelbord, wat het inkomen van de maatschappij verhoogt. Dit inkomen wordt in de vorm van winstpunten uitgekeerd aan de spelers die de maatschappijen controleren. Deze controle is overigens niet in handen van de grootste aandeelhouder, maar van de speler die het laatste aandeel kocht! In volgende rondes krijgen alle spelers hetzelfde aantal nieuwe investeringsblokjes. Na vijf rondes volgt een eindtelling. Dan vervoeren de maatschappijen goederen in verschillende soorten (= blokjes in de juiste setjes beurtelings van steden pakken), waarna het finale inkomen van de maatschappijen wordt vastgesteld. Dan volgt een laatste uitkering van winstpunten aan alle aandeelhouders. Grappig detail: het geld waarmee je aandelen koopt en de maatschappijen bouwen, zijn houten blokjes; de via dividenduitkeringen ontvangen winstpunten lijken erg sterk op traditioneel speelgeld. Steel Driver rijdt bijna op een soortgelijke route als Wabash Cannonball / Chicago Express en biedt ons een vereenvoudigde variatie op een 18xx-spel, zonder avondvullende speelduur.

After the Flood Auteur: Wallace

release: sept 2008

After the Flood is een bordspel voor drie spelers over de ontwikkeling van beschavingen in het zuidelijk deel van Mesopotamië. Het speelbord bestaat uit twee zones, Sumerië en de andere gebieden. In Sumerië bouwen de spelers steden, in de andere gebieden wordt handel gedreven. Het spel duurt vijf rondes. De spelers krijgen inkomsten, in de vorm van graan- en textielblokjes. Je beschikt verder over acht 'arbeiders', die je op verschillende manieren kunt inzetten. In de actiefase voeren de spelers om de beurt hun acties uit: een stad bouwen, handelen, arbeiders plaatsen, een koninkrijk starten of uitbreiden, of passen. Door te passen maak je de acties voor de overgebleven spelers duurder. Er zijn acht soorten grondstoffen, waarvan alleen graan en textiel in Sumerië zijn te vinden. Handel in de juiste buitengebieden is dus noodzakelijk. Elke ronde wordt gestreden om de controle over drie koninkrijken. Als je voor de desbetreffende actie kiest, mag je met een leger over het bord razen. Tegen betaling van grondstoffen kun je extra legers kopen en/of de gevechtskracht verhogen. Aan het einde van een ronde verdien je winstpunten. Die krijg je allereerst voor de grootte van jouw koninkrijk (door legers gecontroleerde gebieden). Daarnaast kun je tegen betaling van grondstoffen een stad uitbreiden. Afhankelijk van de samenstelling van de ingeleverde grondstoffen levert dit veel winstpunten op. Controle over bepaalde steden levert je ook nog eens extra voordeeltjes op (bijv. grotere legers, extra grondstoffen). Bij de eindtelling krijg je ook nog eens punten voor de meeste arbeiders in bepaalde gebieden. Dit is het tweede spel in de Treefrog serie, dus zijn alle speelstukken van hout. Ik heb dit spel inmiddels één keer gespeeld en ben zeer onder de indruk. Een toegankelijk spelsysteem is het niet, ondanks de duidelijke regels ben je in het eerste potje steeds op zoek naar de juiste verbanden en acties. Deze zoektocht heeft mij geen minuut verveeld. Dit kan wel eens een van Martin's beste spellen blijken te zijn.

Tinners' Trail Auteur: Wallace

release: juni 2008

Een bordspel voor 3-4 spelers. Het spel speelt zich af in Cornwall in de 19e eeuw. Het speelbord toont een aantal gebieden met potentiële mijnlocaties. In deze gebieden liggen houten blokjes met de delfstoffen tin en koper klaar. Je vind er verder twee of meer waterblokjes. Dit zijn ondergelopen mijngangen, die het winnen van delfstoffen duurder maken. Aan het begin van een ronde worden de marktprijzen van tin en koper vastgesteld (dobbelen) en de beschikbare hulpmiddelen klaargelegd. Daarna voeren de spelers hun acties uit. Deze acties kosten 1-3 tijdpunten (in de stijl van Thebe). Als je achteraan ligt op het tijdspoor ben je aan de beurt. Mijnrechten worden via een veiling aangeboden. De hoogste bieder betaalt aan de bank, registreert 2 tijdpunten en plaatst zijn houten mijngebouw op het gebied. Een mijn heeft een productiecapaciteit van 2 blokjes. Deze capaciteit kun je verhogen met een haven, mijnwerker of een trein, maar deze hulpmiddelen zijn schaars. Als je kiest voor productie, haal je het juiste aantal blokjes van het veld. Dit kost je per tin- of koperblokje 1 pond voor elk aanwezig waterblokje. Na de productie moet je er 1 waterblokje bijplaatsen. Produceren wordt dus steeds duurder. Gelukkig kun je water lozen met pompen en andere hulpmiddelen. Nadat iedereen heeft gepast worden de geproduceerde blokjes verkocht. Daarna mogen de spelers hun geld investeren in winstpunten. In de eerste ronde is de opbrengst in punten het hoogst, deze daalt elke ronde. Vroeg investeren in punten is lucratief, maar je moet wel voldoende geld overhouden voor toekomstige veilingen en de productie in waterrijke gebieden. Tegen het einde van een ronde worden twee lege gebieden voorzien van delfstoffen en water (dobbelen). In gebieden met mijnen worden geen nieuwe delfstoffen bijgeplaatst (tenzij je er een drainagesysteem aanlegt). Na vier rondes worden de geïnvesteerde winstpunten opgeteld en is de winnaar bekend.

Tinners' Trail is het eerste spel in de nieuwe Treefrog reeks. Dit zijn gezelschapsspellen met houten speelstukken, zonder plastic, kaartjes en fiches. Tinners' Trail laat op mij een uitstekende eerste indruk achter. Dit is een redelijk pittig economisch spel, met strijd om de mooie locaties en schaarse acties. Deze pit wordt gecombineerd met een redelijk toegankelijk spelsysteem en een aangename speelduur. Als dit spel een graadmeter voor de beoogde kwaliteit van deze reeks is, laat ik de volgende spellen blind aanrukken.

Brass Auteur: Wallace

release: okt 2007

Een bordspel voor 3 of 4 spelers. Het spel speelt zich af in de Engelse regio Lancashire ten tijde van de industriële revolutie. De spelers bouwen fabrieken, leggen transportroutes aan, aanvankelijk via kanalen en later over het spoor en proberen zoveel mogelijk geld te verdienen. Iedere speler beschikt over een eigen set fiches, met katoenmolens, havens, kolenmijnen, scheepswerven, ijzergieterijen en kanalen c.q. spoorlijnen. De industriefiches hebben verschillende technologische niveaus, die tijdens het spel van laag naar hoog worden ontwikkeld. Het spel kent twee tijdperken: het kanaal- en het spoortijdperk. Aan het begin van elk tijdperk ontvangen de spelers 8 actiekaarten, die ze in de daaropvolgende actierondes inzetten. Aan het begin van elke actieronde ontvang je het op het inkomenspoor gemarkeerde bedrag. Bij een negatieve stand moet je betalen. Daarna speel je twee actiekaarten uit, waarmee je jouw twee acties van deze beurt uitvoert. Je kunt dan bijv. een industriefiche bouwen. Hiertoe moet je de juiste kaart (locatie of soort) spelen, de afgebeelde kostprijs betalen en de vereiste grondstof(fen) naar deze plek kunnen vervoeren. Een katoenmolen produceert textiel, dat je later via een haven kunt verkopen. Een kolenmijn produceert kolen, een ijzergieterij ijzer. Een scheepswerf levert veel winstpunten op. Je kunt als tweede actiemogelijkheid een kanaal- respectievelijk spoorverbinding aanleggen. Met de derde actiemogelijkheid kun je verouderde industriefiches afleggen. Het is verder mogelijk om katoen te verkopen of een lening af te sluiten. Aan het einde van een actieronde wordt de nieuwe speelvolgorde bepaald (degene die het minste heeft uitgegeven, wordt de nieuwe startspeler) en vullen de spelers hun hand aan tot 8 kaarten. Als de kaarten zijn uitgeput, wordt doorgespeeld tot alle actiekaarten van de spelers zijn verbruikt. Daarna eindigt het tijdperk met een puntentelling en enkele administratieve handelingen. Na het tweede tijdperk is het spel voorbij. De speler met de meeste punten wint het spel.

Mordred Auteur: Wallace

release: sept 2007

Een bordspel voor 3 of 4 spelers. De spelers zijn ridders van Koning Arthur, die de vijand Mordred buiten de deur moeten houden, terwijl ze hun eigen posities proberen te versterken. Aan het begin van jouw beurt gooi je twee dobbelstenen op de inkomenstabel. Deze tabel heeft drie rijen, waarvan je er vooraf één moet kiezen. Kies je voor de rij met de hoogste opbrengst, dan loop je een groter risico dat de legers van Mordred oprukken. Als je Mordredvelden gooit, moet je het afgebeelde aantal Mordredstukken op het bord plaatsen. Daarnaast moet je jouw pion hetzelfde aantal velden op het Mordredspoor verplaatsen. De Mordredstukken bezetten steeds aangrenzende velden. Het is daarbij mogelijk om een veld met een gebouw van een medespeler aan te vallen. De verdedigingswaarde van het gebouw bepaalt de kans op succes. Daarna gebruik je jouw inkomsten om dorpjes, steden en kastelen te bouwen. Je kunt ook geld besteden om Mordredstukken aan te vallen. Aan het einde van het spel wordt eerst bepaald welke partij, Mordred of Arthur, heeft gewonnen. Dit is de partij met de meeste stukken op het bord (Arthur wint bij een gelijk spel). Als Mordred de sterkste is, wint de speler met de minste Mordredpunten. In het andere geval krijgt iedereen winstpunten voor zijn gebouwen en wint degene met de meeste punten. Als je het Mordredstuk op zijn startveld verslaat, win je sowieso.

Dit is een bewerkte heruitgave van een spel uit 1999. De regels zijn een beetje aangepast, de vormgeving is fors verbeterd. Dit is een gelimiteerde editie van 1.000 exemplaren. De winst gaat naar een goed doel.

Perikles Auteur: Wallace

release: okt 2006

Een bordspel voor 3-5 spelers. Het spel speelt zich af in Griekenland tijdens de Peloponesische oorlog. Iedere speler vertegenwoordigt een machtige Griekse familie, met politieke invloed in de zes grootste stadsstaten. De spelers proberen de macht in deze steden te grijpen. Daartoe verzamelen ze eerst invloed, waarmee ze vervolgens kandidaten voor het leiderschap steunen. De nieuwe leiders van de steden krijgen de controle over de legers van deze steden. Met deze legers wordt gestreden om 7 locaties. Deze locaties worden weergegeven door tegels. Op elke locatie worden twee rondes geknokt: op land en op zee. De winnaar van de tweede ronde krijgt de tegel en daarmee winstpunten. Na de veldslagen worden de leiders vereeuwigd middels standbeelden. Het spel eindigt in principe na drie rondes (een voortijdig einde is ook mogelijk). Dan krijgen de spelers winstpunten voor invloed, gewonnen locatietegels en voor standbeelden. De waarde van een standbeeld hangt af van het succes van de desbetreffende stad in de oorlog.

Byzantium Auteur: Wallace

release: najaar 2005

Een bordspel voor 2-4 spelers. Het spel speelt zich af in het Oost-Romeinse rijk anno 632. Byzantium wordt bedreigd door de expansiedrift van de Arabieren. De spelers vertegenwoordigen geen vaste partij in het conflict. Zij zetten hun grondstoffenblokjes en geld in voor beide kemphanen. Iedere speler heeft een legerbord, met informatie voor zijn twee legers, de Arabieren en de Byzantijnen. Elk leger heeft vier velden: hoofdmacht, elitetroepen, garnizoen en beweging. Om jouw legermacht te verplaatsen, betaal je een blokje uit het bewegingveld. De kracht van een leger hangt af van de hoeveelheid blokjes in het desbetreffende veld. Iedere speler heeft verder twee legerpionnen, een Arabier en een Byzantijn, waarmee hij over het speelbord beweegt. Het spel duurt in principe drie ronden, maar eindigt voortijdig na de val van Constantinopel. Elke speelronde bestaat uit een aantal actieronden, waarin iedere speler telkens een actie uitvoert, tegen betaling van een of meer blokjes. Je kunt een vrije stad innemen, door er een blokje te plaatsen; je kunt extra blokjes op jouw legerbord plaatsen; je kunt belasting innen; je kunt een speciale actie uitvoeren; je kunt bewegen en/of vechten met een van jouw legers; je kunt geld doneren aan een kerk of moskee; ten slotte kun je passen. De grondstoffenblokjes spelen een centrale rol. De blokjes in de reservepool zijn gratis. Verder kun je tegen betaling blokjes terugkopen. Gevechten worden afgehandeld met dobbelstenen en draaien meestal om de verovering van steden. Je verdient winstpunten door steden te veroveren, keizer of kalief te worden of moskeeën en kerken te bouwen. Je registreert de winstpunten voor Arabieren en Byzantijnen afzonderlijk. Als je één partij hebt verwaarloosd, krijg je alleen de punten voor jouw sterkste partij. Als je voor een goede balans hebt gezorgd, mag je de punten van beide partijen bij elkaar optellen. Eerste indruk: deze geslaagde mix van "resourcemanagement" en veroveren, levert een pittig spel met een forse speelduur op. Een aanrader voor liefhebbers van stevige Duitse kost, vooral als ze niet vies zijn van een potje knokken.

Struggle of Empires Auteur: Wallace

release: najaar 2004

Een bordspel voor 3-7 spelers. Iedere speler vertegenwoordigt een van de Europese grootmachten in de 18e eeuw. Het spelbord toont Europa, Amerika, West-Afrika, India en de Indonesische archipel. Tijdens het spel worden drie oorlogen uitgevochten, die uit meerdere actieronden bestaan. Aan het begin van elke oorlog bepaalt een veiling bij welke van de allianties de spelers zich aansluiten. Het is niet mogelijk om een bondgenoot aan te vallen, dus is het van belang om de juiste alliantie te kiezen. Het strijdtoneel bestaat uit 11 neutrale landen, verdeeld over de verschillende werelddelen. Veldslagen worden uitgevochten met militaire eenheden en leveren bij winst controlefiches op. Beide partijen gooien 2D6 en tellen het verschil tussen beide stenen op bij de gevechtskracht van de betrokken eenheden. Er zijn verschillende manieren om de gevechtskracht te verhogen. Aan het einde van elke oorlog krijg je winstpunten voor de 1e, 2e of 3e plek (controlefiches) in elk Europees land en voor de eerste twee plaatsen in de kolonies. In de loop van het spel koop je ontwikkelingstegels, waarmee je jouw rijk kunt versterken. Met deze tegels kun je jouw gevechtskracht vergroten, gratis aanvallen, extra inkomsten verdienen enzovoort. De ontwikkelingstegels zijn schaars, waardoor de speelvolgorde vanzelf belangrijk wordt. Geld speelt ook een belangrijke rol. Je start het spel met een bescheiden kapitaal, dat in de loop van het spel steeds kleiner wordt. Het is mogelijk om belasting te heffen, maar dan wordt jouw bevolking ontevreden. Als ze pissig genoeg zijn, lok je een revolutie uit, waardoor jij aan het einde van de rit geen winstpunten ontvangt.

Age of Steam expansie Auteur: Wallace

release: najaar 2004

Deze set bevat twee nieuwe kaarten voor het treinenspel Age of Steam: Denemarken en Korea.

Princes of the Renaissance Auteur: Wallace

release: najaar 2003

Princes of the Renaissance brengt ons – hoe kan het ook anders – naar het Italië van de 15e eeuw: tussen 1470 en 1500, om precies te zijn. Het is een tijd zonder een centraal gezag, waarbij een aantal kleinere (stad-)staten strijden om macht, aanzien en geld. De staten in kwestie waren Venetië, Milaan, Florence, Rome en Napels. De spelers kruipen in de huid van een aantal huurlingenleiders, de beroemd-beruchte condottieri die op contract voor iedereen vochten die hun maar betalen wilde. Als hoofd van één van deze huurlingenlegers proberen de spelers invloed te krijgen in de verschillende staten. Liefst meer invloed dan anderen, want aan het einde van het spel wint diegene, die meer invloed heeft (A) in de steden met het meeste aanzien (B). De som uit A x B + evt. bonus is de score die de overwinning bepaalt.

Maar hoe krijg je invloed in een stad? Door met geld en/of macht belangrijke politieke personen van die stad in jouw kamp te trekken. En hoe kom je aan geld en macht? Door oorlogen te voeren en/of met list en bedrog je medespelers buitenspel te zetten. En hoe gaat dit nu allemaal in zijn werk? Dat behoeft iets meer uitleg:

Iedere speler start het spel met 12 z.g. ‘machtpunten’ en 40 goud (van beiden zijn er counters). Hiermee koopt hij een aantal gevechtseenheden van wisselende kwaliteit, sommige goed in de aanval, sommige in de verdediging, zelden in beiden. De aankoopwaarde varieert van 1 tot 6. Je mag slechts 1 aankoop doen als je aan de beurt bent, en van alle soorten zijn er minder dan het aantal spelers. Het is dus zo goed als onmogelijk dat 2 condottieri dezelfde legers hebben: groot of klein, sterk in de aanval of de verdediging. Maar met een leger alleen kom je er niet. In plaats van een gevechtseenheid kun je ook een ‘treachery’ card kopen. Deze kosten 1 machtpunt + 1 goudstuk en kunnen je allerlei extra mogelijkheden geven om het spel te beïnvloeden. Ze geven je soms kortingen voor bepaalde acties of aankopen, kopen legereenheden van je tegenstander om, roven goud of machtpunten enzovoort. Helaas mag je er slechts maximaal 2 of 3 in de hand houden… 

Zijn de aankopen achter de rug, begint het eigenlijke spel. Wat was het doel ook alweer? Invloed in de (juiste) steden krijgen, liefst die steden met het meeste aanzien. Hiervoor is elke stad vertegenwoordigd door 6 historische persoonlijkheden, ieder met een eigen kaartje. Elk van deze persoonlijkheden draagt ook nog een bonus met zich mee, die je extra goud kunnen verschaffen, bepaalde gevechtseenheden een bonus geven (‘alle lichte infanterie krijgt +1 gevechtskracht’) of gewoon victory points bezorgen. Al deze personen worden geveild, waarbij het minimum bod op deze persoon bepaald wordt door het aanzien (status) van de stad. Dit ‘aanzien’ van de stad wordt bepaald door de z.g. ‘City Status Track’ op het spelbord, variërend van 3 tot 10. Het minimum bod is status x 2.

Dit brengt ons op het aanzien, oftewel de status van de stad. Elke stad heeft aan het begin van het spel al een status, van 4 tot 6 [opmerking: dit is een dikke fout op het spelbord. De regels verwijzen naar kleurige cirkels op het bord die er niet staan…..]. Deze status kan wijzigen door bepaalde kaartjes, maar wordt het meest beïnvloed door de oorlogen. Het winnen van een oorlog levert +1 of +2 op, het verliezen –1 of –2.

Oorlogen? Ja, er worden oorlogen gevoerd in Princes of the Renaissance. Maar die voer je helemaal vanuit het standpunt van een huurlingenleger: winnen of verliezen is niet zo belangrijk, meedoen is de kunst. Want alleen zij die meedoen, krijgen betaald… Als er een speler aan de beurt is, kan hij een oorlog uitroepen tussen 2 staten. Hij bepaalt wie de aanvaller en wie de verdediger is. Of hij meedoet, is echter de vraag, want voor het recht om de aanvaller of de verdediger te zijn, moet je bieden met machtpunten. Als provocateur mag de speler alleen voor de aanvaller bieden, alle anderen mogen beiden zijn. Zijn aanvaller en verdediger bepaald, worden de dobbelstenen gerold en opgeteld bij de aanvals-, c.q. verdedigingswaarde van de beide huurlingenlegers. Vaak komen op dit moment ook handige treachery cards in het spel, die bepaalde eenheden van de tegenstander verleiden tot een welverdiende rustpauze buiten het slagveld… Verliezen aan gevechtseenheden zijn er niet (tenzij er nog een betreffende treachery card is die ik niet ontdekt heb), alleen de status van de steden schuift op de City Status Track. En met de status verschuift dus ook de waarde van de nog niet geveilde persoonlijkheden van de betreffende steden. In het begin van het spel is het niet zo belangrijk wie er wint en wil je vooral verdienen. Later, als je al een aantal familieleden van een bepaalde stad hebt verworven, wordt het steeds belangrijker dat de status van juist deze stad hoog blijft, want die bepaalt de eindscore van de victory-points.

Princes of Renaissance is zeer zeker geen wargame. Het spelbord is er vooral om een bepaald overzicht te krijgen, de status van de steden overzichtelijk te houden en om als ‘holding box’ voor bepaalde counters te dienen. Het spel leeft door de voortdurende interactie van de spelers, die elkaar steeds in de gaten moeten houden en elkaar de loef afsteken. Oorlog is hierbij slechts één van de middelen.

Bovenstaande spelbeschrijving is alleen bedoeld om de essentie zoveel mogelijk weer te geven. Princes of Renaissance kent ook nog ‘event cards’ die het spel behoorlijk kunnen beïnvloeden. En er zijn een aantal niet aan steden gebonden persoonlijkheden (waaronder de Paus) die geveild kunnen worden en allerlei interessante bonussen geven. Het is geen spel voor beginners, maar het zal de meer ervaren spelliefhebbers onder ons menige aangenaam-spannende avond bezorgen. (tekst: Bob Schubert)

Age of Steam expansie Auteurs: Wallace/Bohrer

release: najaar 2003

Deze set bevat twee nieuwe kaarten voor het treinenspel Age of Steam. England & Wales is geschikt voor 5/6 spelers, Ireland is geschikt voor 3/4 spelers.
Winsome Games brengt op Spiel 2003 een tweede expansieset uit.

Age of Steam Auteurs: Wallace/Bohrer

release: najaar 2002

Een treinenspel voor 3-6 spelers dat is ontworpen door Martin Wallace en verder ontwikkeld door John Bohrer van Winsome Games. Met zeszijdige tegels bouwen de spelers spoorlijnen tussen steden in het midden van de Verenigde Staten. Over deze routes worden vervolgens goederen vervoerd. Je verdient geld als goederen over jouw lijnen worden vervoerd, bij voorkeur over grote afstanden. Aan het begin levert dit onvoldoende op en moet je aandelen uitgeven. Geld heb je onder meer nodig om je spoornet uit te bouwen, te bieden op de speelvolgorde en je onkosten te betalen. Het binnenhalen van genoeg geld is aan het begin van het spel een hele klus. Elke ronde hebben de spelers de keuze uit 7 verschillende acties. Sommige acties mogen maar door één speler worden uitgevoerd, bij andere acties kan het soms van belang zijn om als eerste te mogen handelen. Voorbeelden van acties: het recht om als eerste te bewegen, als eerste te bouwen, modernisering van je treinen enzovoort. Age of Steam is een indrukwekkend bordspel, waarin strategie, tactiek en interactie volop aan bod komen. 

Liberté Auteur: Wallace

release: najaar 2001

Een bordspel voor 3-6 spelers over verkiezingen in Frankrijk tijdens de revolutie, in de periode tussen de bestorming van de Bastille en de opkomst van Napoleon. Het spel wordt gespeeld in vier rondes. Elke ronde eindigt met een verkiezing, waarna een van de drie facties (de radicalen, de gematigden en de koningsgezinden) de regering mag vormen. Door het uitspelen van kaarten probeer je invloed te verkrijgen op de drie facties. Hoe sterker je invloed op de machtigste groep, des te meer winstpunten zijn er te verdienen. Je kunt ook winstpunten verdienen met provinciale verkiezingen en door het winnen van een veldslag. In principe wint de speler met de meeste punten, maar er zijn twee manieren waarop het spel een ander einde krijgt: door een massale overwinning van de radicalen of door een contrarevolutie van de koningsgezinden. In dat geval bepalen andere criteria over winst of verlies.

Empires of the Ancient World Auteur: Wallace

release: najaar 2000

Dit is een strategisch veroveringsspel over de klassieke oudheid. Het veroveren doe je hier niet met stapels counters vol gedetailleerde informatie. Voor het bezetten van gebieden gebruik je eenvoudige houten schijfjes in jouw kleur. De verovering wordt geregeld via speelkaarten, die allerlei verschillende soorten eenheden bevatten. Als het tot een veldslag komt, stellen de opponenten ieder in het geheim een set kaarten samen. Deze kaarten worden een voor een gedraaid, waarbij niet alleen de sterkte van belang is maar vooral ook de wisselwerking tussen de verschillende soorten eenheden. Het aanvallen van een naburige provincie is slechts één van de mogelijke acties. Je moet je daarnaast ook richten op rekrutering van nieuwe eenheden, fortificatie van gebieden (bescherming tegen opstanden) en de ontwikkeling van je economische macht.

Way Out West

Auteur: Wallace

release: najaar 2000

Dit bordspel speelt zich af in het wilde westen. De spelers verdienen punten met het bezit van gebouwen, treinen, koetsen en vee. Je gebruikt je cowboys om je bezittingen te verdedigen of om je medespelers lastig te vallen (bankroof, schietpartijen enzovoort). Per beurt zijn de actiemogelijkheden beperkt, zodat niet alle spelers de gewenste acties kunnen uitvoeren. Een spelronde begint dan ook met een biedfase, waarin de spelers bieden op de volgorde waarin ze in de actiefase aan de beurt komen.


Nieuws > Releases > Treefrog


Top