Agenda > Verslagen > Spiel 2000

Internationale Spieltage
SPIEL '00
Messe Essen 26.-29. oktober 2000


Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV
komspiel.gif (6620 bytes)

Ik heb een paar dagen vol spelplezier achter de rug, kijk nu aan tegen een schandalig hoge stapel nieuwe spellen en heb de nodige uurtjes op het toetsenbord van mijn computer geroffeld. Het is de hoogste tijd voor mijn jaarlijkse verslag van de Spieltage in Essen.

Voor de nieuwkomers volgt een korte introductie. Spiel is de grootste spellenbeurs ter wereld. Dit evenement, dat jaarlijks wordt gehouden in het beursgebouw van de Duitse stad Essen, trok dit jaar meer dan 146.000 bezoekers uit alle delen van de wereld. Zij kwamen af op een aantal grote beurshallen, die waren gevuld met 560 stands van uitgevers uit allerlei landen. Hier vind je werkelijk alles op spelgebied, je kunt er kijken, kopen en spelen. Alhoewel.... de beurs was zo druk dat het de nodige moeite kostte om ergens een vrije tafel te vinden (als je al een lege tafel vond, werd je weggejaagd door kelner Fritz van het bijbehorende restaurant). Als je dol bent op spelletjes, dan moet je deze beurs minstens één keer in je leven hebben bezocht.

Dit verslag is een versnipperde weergave van zaken die ik heb gezien, gespeeld of gehoord. Het is geen complete opsomming van alle nieuwe spellen die op de beurs verkrijgbaar waren. Ik heb ook dit jaar ongetwijfeld een paar interessante titels gemist. De gehanteerde volgorde is misschien niet altijd even logisch, maar heeft hopelijk wel een lekker leesbaar stuk opgeleverd. 

Hans im "Glück"

Met zo'n firmanaam zou je verwachten dat er constant een engeltje op hun Zuid-Duitse schouders zou zitten. Helaas liet het geluk ze in 2000 regelmatig in de steek en werd deze sympathieke uitgever achtervolgd door pech. De kaartjes van de eerste oplage van Ohne Furcht und Adel waren niet slijtvast, sommige exemplaren van de Duitse Morgenland bevatten Nederlandse zichtschermen, het prachtige bordspel Industrial Age verscheen niet door onenigheid met de auteur en tijdens Spiel bleek dat het nieuwe spel Störtebeker de verkeerde dobbelstenen bevatte. Bij Hans im Glück is de klant koning en worden dergelijke problemen per omgaande opgelost: binnen één dag werden nieuwe dobbelstenen aangerukt en ook het omruilen van mijn OfuA-kaartjes was geen probleem. Genoeg gezeurd, laat ons kijken naar de nieuwe spellen.

Attila is een bordspel voor 2-5 spelers van Karl-Heinz Schmiel. Zes Germaanse volken vallen het Romeinse rijk binnen. Middels speelkaarten plaats je pionnen in Romeinse provincies. Dit levert je invloed op het desbetreffende volk op, aanvankelijk één punt, later in het spel tot vier punten. Zodra er een vijfde pion in een provincie wordt geplaatst, komt het tot een conflict. Het zwakste volk wordt uit de provincie geknikkerd (de spelers kunnen de gevechtskracht overigens verhogen door het spelen van kaarten), waarna deze provincie wordt gepacificeerd. Een pacificatie kan een telling van winstpunten activeren. Per volk worden dan punten gegeven aan de twee spelers met de meeste invloed. Attila heeft na één keer spelen een goede indruk achtergelaten. Ik ben minder tevreden over de kleuren van het spelmateriaal. De kleuren van de spelers (blokjes) en de volken (pionnen) zijn deels gelijk en dit leidt aanvankelijk tot verwarring.

Carcassonne is een legspel van Klaus-Jürgen Wrede. Het spel speelt in een tijd dat ridders het rijk beheersten, struikrovers de wegen onveilig maakten en boeren het land bebouwden. Het spelbord bestaat uit losse tegels (in de stijl van Conquistador). Iedere speler beschikt over een aantal speelstukken, die je op de verschillende "terreinsoorten" inzet om winstpunten te verdienen middels controle over deze terreinsoort. Afhankelijk van de locatie hebben de speelstukken een wisselende functie: struikrover (weg), ridder (kasteel), boer (land) of monnik (klooster). Een beurt bestaat uit het trekken van een tegel van een gedekte stapel, het passend neerleggen naast een andere tegel en eventueel het plaatsen van een van je speelstukken. Je speelstukken leveren winstpunten op: soms op de korte termijn (waarna je het stuk terugkrijgt en opnieuw kan inzetten), in andere gevallen pas aan het einde van het spel. Carcassonne is een vlot en interessant spel.

Störtebeker is een kaartspel voor 2-4 spelers van Thorsten Löpmann en Andreas Wetter. Het spel draait om de Duitse piraat Klaus Störtebeker, die rond het jaar 1400 de Duitse kust onveilig maakte. Er liggen steeds vier handelsschepen op tafel, die elk een verschillend aantal punten opleveren en niet allemaal even makkelijk te enteren zijn. Om in de buurt van zo'n schip te komen, moeten de piraten voldoende proviandkaarten uitspelen. Als de piraten sterk genoeg zijn, zal de dobbelsteen hopelijk geen verrassingen opleveren. Het is ook mogelijk om elkanders proviand te stelen of, nog erger, de buit van het zojuist geënterde schip.

Bij Hans im Glück kon je verder genieten van de twee voorjaarsreleases: Ohne Furcht und Adel, een zalig gemeen kaartspelletje, en Morgenland, het geslaagde blufspel met belabberd gestructureerde spelregels. Het laatste spel is een bewerking van Keydom, een bordspel van de Britse uitgever 

R&D Games

Spelontwerper Richard Breese deelde een stand met Counter (met voorsprong het beste spellenblad ter wereld) en demonstreerde en verkocht zijn nieuwe bordspel in de "Key-serie".

Keytown lijkt wel een spel van Knizia. Je begint met een beperkte hoeveelheid fiches (je burgers), waarmee je veel meer leuke dingen wilt doen dan je in werkelijkheid kunt realiseren. Je burgers starten allemaal met de waarde "1". In de loop van het spel kun je ze promoveren tot de waarde "5". Dat is interessant, want elke burger levert aan het einde van de rit zijn kwadraat aan winstpunten op. Promoveren doe je in de stad. Helaas promoveren daar elke beurt uitsluitend de burgertjes met de laagste waarde. Ik hoor je al denken: "hoe promoveer ik een "3" naar "4", als die vervelende medespelers allemaal lagere burgertjes neerleggen". Gelukkig kun je de burgers van je medespelers "afleiden" met grondstoffen. Leg een paar houten blokjes op andermans burger en voor je het weet is deze meer waard dan zijn bezitter lief is. Die blokjes verzamel je trouwens op andere locaties op het spelbord. Houd er wel rekening mee dat de zojuist gepeste medespeler al die blokjes in een volgende beurt tegen jou kan gebruiken. Het spelbord bevat ook nog een paar boerenhutjes. Blijkbaar wonen daar aantrekkelijke dames, want er worden aan de lopende band nieuwe burgertjes geproduceerd. In dit spel is het belangrijk om op het juiste moment startspeler te zijn. Je kunt een wisseling van de startspeler afdwingen, maar dat kost je wel de nodige winstpunten.

Keytown is uitgebracht in een gelimiteerde oplage. Gezien de kwaliteit van dit spel zal deze inmiddels uitverkocht zijn. Ik verwacht dat een Duitse uitgever dit prachtige spel wel zal oppikken.

K&K presenteren deel III

Begin '99 deden we het in de Zuid-Amerikaanse jungle, een paar maanden later bouwden we aan de torens van abstracte kastelen en in de herfst van 2000 waden we door de rijstvelden van Java. Kramer & Kiesling zijn terug met hun nieuwe bordspel Java en schamen zich duidelijk niet voor vergelijkingen met het recente verleden. Uitgever Ravensburger heeft in het geheel geen moeite met zo'n vergelijking. Ze hebben daar hun best gedaan om Java wat uiterlijk betreft zo goed mogelijk op Tikal te laten lijken.

Het spelbord toont een kaart van Java, verdeeld in zeskantige velden. De spelers hebben elke beurt de keus uit meerdere acties, maar moeten in ieder geval een dorp en/of rijstveld aanleggen. Dorpen en rijstvelden zijn zeskantige tegels, die 1 - 3 velden op het bord bezetten. In de loop van het spel kunnen deze tegels ook in de hoogte worden gebouwd, zo ontstaan vanzelf terrassen. Sommige dorpen ontwikkelen zich, na de bouw van een paleis, tot een stad. Wie het paleis mag bouwen (dit levert winstpunten op), wordt bepaald door de rangorde in de stad. De speler met een figuur op het hoogste terras heeft hierbij het voordeel. De speelfiguren komen vanaf de rand van het bord in het spel. Deze entree kost actiepunten, de beweging op het spelbord is gratis (voorzover ze op dezelfde terreinsoort blijven). Een speler mag het einde van zijn beurt een paleisfeest organiseren, als hij in die stad de hoogste rang heeft. Door het uitspelen van paleiskaarten met de juiste symbolen, kun je hiermee extra winstpunten verdienen.

Ik moet het spel zelf nog spelen. Volgens mijn reisgenoten is het een interessant spel, dat redelijk aanleunt tegen Tikal en dat vooral langer duurt dan deze meermaals bekroonde voorganger. Op de persdag heb ik even door het meertalige regelboek gebladerd. Goed nieuws: het bevat ook de Nederlandstalige regels.

Bij Ravensburger voelt het betere gezelschapsspel zich weer helemaal thuis. Volgend jaar brengen ze alweer een interessante titel op de markt. San Marco is een nieuw bordspel van Aaron Weissblum en Alan Moon. Het draait hier om territoriale controle in Venetië (een populair thema: zie o.a. Doge van Goldsieber). Door het spelen van kaarten bouw je bruggen, beweeg je edellieden, ruim je vijanden uit de weg en scoor je punten in de door jou gecontroleerde wijken. Onderwijl verzamel je limietkaarten, die je uiteindelijk tijdelijk op non-actief zetten. De speelkaarten worden op een aparte wijze verdeeld. Een speler trekt de kaarten en verdeelt ze over twee openliggende stapels. De andere speler kiest een stapel, de eerste speler ontvangt het restant.

Eurogames

Deze Franse uitgever introduceerde twee nieuwe spellen. Het kaartspelletje Halloween heb ik nog niet gespeeld of bekeken. Het bordspel Drachendelta is inmiddels op tafel geweest. Het is de bedoeling om met behulp van provisorische bruggetjes een rivier over te steken. Aan het begin van elke ronde kiezen alle spelers in het geheim vijf actiekaarten. Deze kaarten worden één voor één gelijktijdig omgedraaid en uitgevoerd. Elke actiekaart staat bepaalde handelingen toe: het plaatsen van stenen en planken, je speelfiguur bewegen, het verwijderen van planken enzovoort. Iedereen beschikt ook over drakenkaarten, waarmee je acties van medespelers kunt neutraliseren. Het spelidee is leuk, het is aardig uitgevoerd, maar op de een of andere manier zijn ze er niet in geslaagd een spel af te leveren dat ik vaak zal spelen. Ik kreeg niet de indruk dat planning een wezenlijke rol speelt. Het leek er meer op dat je uitsluitend door mazzel een snelle route over de plankjes kunt vinden. Als het een beetje tegenzit, ben je overdreven lang bezig en wordt het een langdradige herhaling van zetten (het lijkt wel RoboRally).



Lees verder in deel II van dit verslag

Agenda > Verslagen > Spiel 2000


Top